Love U Mally:...Mob & Mally

helllo there!!

 

ไม่ได้มาอัพบล็อค so long... เป็นไงบ้างพี่น้อง Are you Ok?

 

กลับมาอัพบล็อคบ้าง หลังทิ้งร้างไว้นาน  ทุกคนสนุกสนาน พากันเล่น Hi5

 

ตอนนี้เราอยู่ที่ภูเก็ต  เพื่อทำงาน

หลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตผ่านไปเรื่อยๆ  ทรรศนะคติในเรื่องต่างๆเปลี่ยนแปลงไป   จากที่เคยมองทุกอย่างว่าสวยงาม ดีไปเสียทุกอย่าง...แต่ตอนนี้มันกลับต่างออกไป

มองโลกในแง่ที่เป็นจริงมากขึ้น  ไม่มีคำว่าดีสุดขั้ว หรือคำว่าชั่วสุดขีด

 

มนุษย์ทุกคนล้วนมีความโลภ  มาก-น้อยต่างกันไป  จะมีสักกี่คนที่รู้เท่าทันมัน  ไม่หลงระเริงไปกับมัน  บางคนทำทุกวิถีทางเพื่อสนองนโยบาย  เอ๊ย สนองตัณหาของตนเอง  บางครั้งก็ต้องแบ่งสันปันส่วน...เพื่อรักษาผลประโยชน์  โดยที่ไม่เคยรู้เลยว่า  สักวันก็จะต้องเสียมันไป     บางคนทำได้แม้กระทั่งการหลอกลวงผู้อื่น   ไม่เว้นแม้กระทั่ง หลอกตนเอง

 

หลังจากกลับมาขยับบล็อค  รู้สึกว่าครั้งนี้เนื้อหาจะหนักขึ้น   แต่มันก็แค่นั้น   ก็แค่การแสดงความคิดอย่างหนึ่งเท่านั้น

 

 

 

วันนี้ต้องไปก่อนแล้ว   ขอให้ทุกคนมีสติเตือนใจเพื่อให้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

Bye!

 

 

รักเธอเช่นเดิม

6 ปีที่ผ่านไป  ได้เวลาแห่งการผลัดใบ  และติดปีกบินสู่เสรี

 

ไม่ได้กลับมาแวะที่สเปซแห่งนี้มาเนิ่นนานเกือบปี  ในระหว่างนี้ก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง

แต่เมื่อกลับมาแล้ว

สเปซแห่งนี้ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย

เหมือนกับเวลามันหยุดอยู่แค่ตอนที่เราพิมพ์บล็อคอันล่าสุด

 

 

รูปภาพต่างๆ ยังคงเดิม

 

แต่ในเวลานี้เรากลับมา พร้อมกับการเติบโตทางความคิด  ความสุขุม  และความรอบคอบที่เพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย

 

มองโลกกว้างขึ้น  เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น

 

หลายๆเหตุการณ์ สำคัญๆ ได้ผ่านพ้นไป เหตุการณ์แล้ว...  เหตุการณ์เล่า

 

แต่สเปซของเราก็ยังอยู่กับที่

 

ถ้าจะโทษก็คงต้องโทษเจ้าของสเปซนั่นแหละ

 

มีหลายข้ออ้างที่จะนำมาใช้ในการแก้ตัวครั้งนี้...  ไม่มีเวลา  ขี้เกียจ  เน็ตที่หอล่มแบบไม่มีวี่แววว่าผู้รับผิดชอบจะมาช่วยดูแล

หรือสาละวนกับการย้ายหอ เตรียมสอบ  และอีกหลายๆข้อแก้ตัว

 

แต่วันนี้เราก็กลับมาแล้ว  และมาแต่งแต้มความเปลี่ยนแปลงให้กับสเปซ

 

 

 

 

 

 

ความไม่แน่นอน คือความแน่นอน

 

และ

 

ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน

 

และ

 

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

 

แม้แต่...เธียร์รี่ อองรี  ที่เป็นสุดยอดนักฟุตบอล  ที่ตอนแรกคิดว่าจะอยู่กับอาร์เซนอลต่อไป และต่อไปเรื่อยๆ  ก็ยังย้าย

 

แล้วเราล่ะ  วันนี้มีใจให้เธอคนเดียว  วันหน้าจะเป็นอย่างไร

 

ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน

 

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม  ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปเท่าไร  ฉันจะไม่ใช้คำว่า "แน่นอน"  ฉันจะใช้คำว่า "มั่นคง" และ "สม่ำเสมอ"

ฉันจะเปลี่ยนแปลง  ปรับจูนทุกอย่าง...เมื่อพบว่าบางความเห็น บางพฤติกรรมของเราไม่ตรงกัน

 

ฉันจะอยู่และรักเธอให้นานเท่านาน  เพราะเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมันไม่เคยพอ

 

...รักเธอ...

 

---

 

หวัดดีเพื่อนๆ ทั้งเพื่อน ร.ว. เพื่อนพง และน้องพลอย

ข้อความในบล็อคนี้อาจจะดูหวานชวนเลี่ยน

อาจจะน้ำเน่าชวนให้นึกถึงละครไทย

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรเราก็จะทำบล็อคแบบนี้ออกมาเรื่อยๆ

จนกว่าจะหมดมุข

ฃีวิต Extern เป็นอะไรที่ยากลำบาก  และเป็นอะไรที่กดดันสุดๆ  ทั้งกาย และใจ

แต่เราเชื่อว่าเราจะผ่านพ้นมันไป  และไปใช้ชีวิตอย่างอิสระ... ไร้กฎเกณฑ์

ตลอดเวลาที่ผ่านมา

ฉันเฝ้าถามตัวเองเสมอว่า...เกิดมาทำไม

 

จุดมุ่งหมายของชีวิตคืออะไร

 

ฉันไม่สามารถตอบได้

 

ระหว่างที่ตามหาคำตอบ  ยิ่งค้นยิ่งไม่เจอ

 

ระหว่างที่กำลังท้ออยู่นั้น   เธอก็ได้เดินเข้ามา

 

5 ปีที่ผ่านมาคุยกับเธอแทบนับประโยคได้

 

แต่เมื่อได้มีโอกาสพูดคุยกับเธอ

 

แรกๆรู้สึกว่าพูดคุยถูกคอ (จริงๆแล้วเป็นฝ่ายฟังเธอโม้มากกว่า)

 

ความรักเริ่มก่อตัว...จุดหมาย(ใหม่) ของชีวิตก็เริ่มเปิดขึ้น

 

ตอนที่ฉันเริ่มรักเธอ  ...  ความรักไม่ได้ลดหาย  แต่กลับเพิ่มขึ้น  เพิ่มขึ้น

 

ในขณะเดียวกันกับที่ฉันรู้สึกว่า  เธอก็รักฉันมากขึ้นเช่นกัน

 

...

 

ตอนนี้เธอคือจุดหมายของชีวิตฉัน

ฉันจะดูแลรักษาความรักนี้เป็นอย่างดี  และในขณะเดียวกัน  ฉันจะดูแลเธออย่างสม่ำเสมอ

...ให้เธอภูมิใจ...

 

...

ช่วงนี้แม่งโคตรเบื่อเลย  งานหนัก  งานเยอะ  (เบื่องาน แต่ไม่เบื่อเธอนะ)

 

การทำงานที่มีเพื่อนร่วมงานหลายๆแบบ  ทำให้เรารู้สึกว่า  ไม่ว่าใครก็ไว้ใจไม่ได้  ยกเว้น...เพื่อน  และคนพิเศษ

 

การทำงานกับคนที่ไม่ยอมทำงาน...นั่นยิ่งหนักเข้าไปใหญ่

 

การทำงานกับคนที่ยังไม่โต  คนที่ห่วงแต่ผลประโยชน์ของตัวเอง  ยิ่งลำบาก  ... เพราะวันหนึ่งคนพวกนี้ก็สามารถทิ้งเราไปเพื่อผลประโยชน์ของตนได้

 

ทำให้เราคิดว่า  กรูทำกับเพื่อนกรูก็ได้วะ ไม่ง้อหรอก  เร็วกว่าด้วยซ้ำ

 

ตอนนี้เราไม่รู้ว่าเราโตไปแค่ไหน  แต่ถ้าใครมาขัดแข้งขัดขา  เราก็พร้อมชนอย่างจริงจัง...อย่าล้ำเส้นกันก็พอ

 

โตแค่ไหนไม่รู้  แต่เรารู้แค่ว่า  ใครดีกับเรา  ก็ดีตอบในระดับหนึ่ง  ไม่หลงชื่นชมหรือเยินยอว่าเขาดียังโง้นยังงี้  ...  เพราะมันแค่ภาพลวงตา

 

ชีวิตนี้ขอดีมากๆ กับเพื่อนที่ไว้ใจได้  พ่อแม่ น้อง  ญาติ และ คนสำคัญ (1 เดียว)

 

 

 

ใครไม่ดี...  เราก็จะเลี่ยง   และเราพร้อมใส่หน้ากากเข้าใส่   โลกเรามันไม่ได้เป็นสีขาว  และมันค่อนข้างจะสกปรกทีเดียว  ....  เป็นคนดีมันไม่รอดว่ะ

 

 

ทุกครั้งที่เธอเหนื่อย  ฉันขอเดินข้างกาย...โอบไหล่เธอ

 

ทุกครั้งที่เธอทุกข์  ฉันขอนั่งปลอบใจเธออยู่ข้างๆ

 

ทุกครั้งที่เธอสุข  ฉันขอยินดีอยู่ใกล้ๆ

 

วันใดที่เธอเหนื่อยมากไป  ฉันไม่ขอรบกวนเธอ  จะปล่อยเธอพัก

 

ทุกครั้งที่เธอต้องการความช่วยเหลือ  ฉันจะรีบไปหาเธอ  ถ้าฉันไม่มีธุระจำเป็น

 

และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น  สุข เศร้า เหงา หรือทุกข์   ฉันขออยู่เคียงข้างเธอ

 

 

 

---

 

ชีวิต Extern ของผมเริ่มไปได้สัปดาห์กว่าๆแล้ว  ขอบอกคำเดียวว่า...

      เหนื่อยครับ   กับชีวิต extern  ตอนนี้ผมอยู่กองศัลยศาสตร์  หน่วย CVT (ศัลยศาสตร์ทรวงอกและหัวใจ)

             วันนี้ก็เข้า case ผ่าตัด  4 case

                     ถึงเหนื่อย แต่ก็สนุกดี

 

วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยที่สุดในรอบสัปดาห์  แต่ความเหนื่อยนั้นได้ลดลงไปมาก เมื่อได้เจอหน้าคน(ที่)รู้ใจ  (ซึ่งจริงๆแล้วก็เจอทุกวัน...แต่อย่างไรก็ตาม...ผมก็อยากเจอเธออยู่ดี)

      ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่า...  ความรักทำให้ผมมีพลังมากขนาดนี้  พลังที่จะทำงาน  พลังที่จะเรียนรู้   เป็นพลังขับเคลื่อนอันยิ่งใหญ่  ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องขอบคุณคนที่ทำให้ผมมีพลังนี้ขึ้นมาได้ ...  ถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากจะขอรักเธออย่างนี้ตลอดไป

 

ชีวิตช่วงนี้สิ่งที่ทำให้มีความสุข  ไม่ใช่แค่คนรู้ใจ(คนนั้น)  ที่ได้เจอหน้ากันทุกวัน     แต่ยังมีอีกเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกว่ามันเจ๋งสุดๆ นั่นก็คือ  เมื่อคืนนี้  ManU  ชนะโรม่า  7-1 !

       โอ้แม่เจ้า  สกอร์โคตรโหด ...  แมนยูทีมที่ผมเชียร์ช่างสุดยอด   โดยเฉพาะ ลูกยิงของอลัน สมิธ  เนื่องจากหมอนี่เป็นนักเตะที่ทุ่มเท  หายไปจากสนามเสียนานเนื่องจากบาดเจ็บ  บัดนี้เขากลับมาแล้ว!!

 

เพื่อนสนิททั้งหลายทั้งปวงตอนนี้ก็แยกย้ายกันไปทำงาน(+เรียน)  ที่โรงพยาบาลอื่นกันหมด (รพ.ศูนย์ขอนแก่น , รพ.อุบล)  เพื่อนสนิทที่อยู่ รพ.ศรีนครินทร์ก็เหลืออยู่ไม่กี่คน  อ้อ และก็ยังมี ...เพื่อนใจ